 |
| |
ความผิด
ในความถูก : พระโพธิญาณเถร (หลวงปู่ชา สุภัทโท) |
|
| |
|
|
| |
| |
|
| |
เหมือนเด็กหรือผู้ใหญ่เล่นลูกโป่ง
เห็นลูกโป่งมันลอยอยู่ ต่อไปลูกโป่งมันจะเป็นยังไง โอ้ มันเป็น |
ของไม่แน่นอนนะ
มันเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาเป็นของไม่เที่ยงไม่แน่นอน
ต่อไปมันจะต้องแตก อันนี้เป็นความเห็นของผู้ใหญ่ เป็นความเห็นของผู้ที่มีปัญญา
ไม่ไว้ใจในลูกโป่งแล้ว เห็นว่าลูกโป่งจะแตกแน่นอนอยู่อย่างนี้ตลอดเวลา
เห็นชัดเจน เข้าไป จนกว่าว่าลูกโป่งจะแตกลงไปแล้วแตกตูม
ใจก็สบาย |
| |
| |
ทำไมมันถึงสบาย
เพราะวิปัสสนามันเกิดแล้ว เพราะมันเห็นว่าลูกโป่งแตกก่อนแตกใช่ไหม
มันแตก |
เดี่ยวนี้
มันแตกทีหลังแตกที่เราเห็น ปัญหานี้ก็ไม่เกิดขึ้นมาเลยฉันนั้น
เฉพาะว่าร่างกายของเรานี้ก็เหมือนกันหรือหากว่าเราได้อะไรมา
วัตถุสิ่งใดสิ่งหนึ่งมาแล้ว มีความรักมาก เราต้องเข้าใจว่าอันนี้ต่อไปต้องแตก |
| |
|
| |
ยกตัวอย่างถ้วยใบหนึ่งหรือจานใบหนึ่งสวยๆ
นี่เราได้มาแล้ว ดีๆบางคน มันก็ชอบใจนะ ชอบใจ |
มากดีอกดีใจนี่
เด็กมันเป็นอย่างนี้ คนไม่มีปัญญาก็นึกว่ามันดีนึกว่ามันไม่แตก
ผู้มีปัญญาแล้วก็เห็นแก้วใบนี้หรือจานใบนี้ขึ้นมา ได้มาแล้ว
ความดีใจเกิดขึ้นมาแล้วรู้ขึ้นมา อืม อันนี้มันก็สักแต่ว่านะ
อันนี้มันเป็นภาชนะอีกวันหนึ่งมันก็ต้องจากเราไป มันจะต้องแตกจากเราไป
มันไม่แตกเราก็ต้องแตกจากมันไป คิดได้อย่างนี้เรียกว่าจิตมันสูงแล้วมันจะพยายามให้
พ้นทุกข์แล้ว ต่อไปนานๆเราใช้จานใบนั้นแล้วมันแตกๆ แล้ว
ปัญหาก็เกิดขึ้นไม่ได้ เพราะอะไรเล่า เพราะเรารู้แล้วอันนี้มันแตกอยู่แล้ว
อาการเช่นนี้เป็นวิปัสสนา แก้วใบนี้แตกก็ไม่มีอะไรเป็นธรรมดาอยู่อย่างนั้น |
| |
|
| |
|
-------------------------------------------- |
| |
|
| |
